Günaydın…
Sîyâmettin Şentürk
Yeni bir güne gözlerimizi açmak, yalnızca gecenin ardından sabaha ulaşmak değildir. Her sabah, hayatın bize sessizce uzattığı yeni bir imkândır. Dün tamamlanmamış olabilir; bazı sorularımız cevapsız, bazı yaralarımız hâlâ taze, bazı yollarımız hâlâ belirsiz olabilir. Fakat güneş yeniden doğuyorsa, hayat da bize yeniden başlama ihtimalini fısıldıyor demektir.
Belki de asıl mesele güne uyanmak değil, hayata uyanmaktır. Kendimize, çevremize, insanlara ve içimizde hâlâ cevabını arayan sorulara biraz daha dikkatle bakabilmektir. Çünkü insan, yalnızca gözlerini açtığında değil; fark ettiğinde uyanır.
Bizler yalnızca var olmakla yetinmeyen; anlam arayan, yön belirleyen ve kendi iç hakikatini kurmaya çalışan varlıklarız. Hayatın içine doğarız; fakat o hayatı nasıl yaşayacağımız, büyük ölçüde bizim bilinçli tercihlerimizle şekillenir.
Toplum bir çerçevedir; bizi kuşatır, biçimlendirir, bize bir dil ve bir hafıza kazandırır. Fakat insan, kendisine sunulan çerçeveyi yalnızca kabullenmekle yetinmez. Sorar, sorgular, tartar; gerektiğinde onu yeniden kurmanın yollarını arar. Kendimize gerçek bir yer açmanın yolu da biraz buradan geçer.
Sokrates’in bize bıraktığı büyük miraslardan biri de budur: Sorgulanmamış bir hayat, hakikati eksik yaşanmış bir hayattır. Çünkü insanı insan yapan yalnızca yaşaması değil; neden yaşadığını, neye inandığını ve nasıl yaşaması gerektiğini sorabilmesidir.
Bu yüzden kurallara yalnızca uyduğumuz için değil, onların ardındaki anlamı kavradığımız zaman gerçek bir bütünlük hissederiz. Toplumun değerlerini ezberlemek başka, o değerlerin hangi tarihten, hangi acılardan, hangi fedakârlıklardan ve hangi umutlardan süzülerek bugüne ulaştığını anlamak başkadır.
Bizi olgunlaştıran, yalnızca miras aldıklarımız değil; onları anlayarak yeniden anlamlandırabilmemizdir.
Özgürlük, yalnızca dışımızdaki zincirleri kırmak değildir. Bazen asıl zincirler zihnimizdedir. Alışkanlıkların, önyargıların, korkuların ve bize düşünmeden devredilmiş kabullerin pasını silmeden gerçek anlamda özgürleşmek kolay değildir.
İlk bakışta görünenle yetinmeyen, yüzeyin altına inmeye cesaret eden bir bakış geliştirmedikçe kendi hakikatimize yaklaşamayız.
Bunun için zaman zaman susmak, kalabalığın sesinden uzaklaşmak ve insanın en zor yaptığı şeyi yapmak gerekir:
Kendini dinlemek…
Ama insan yalnız değildir.
Kimi zaman bir dostun sözü, kimi zaman bir yabancının sessizliği, kimi zaman da hiç beklemediğimiz bir karşılaşma, kendi içimizde göremediğimiz bir gerçeği bize gösterir.
Çünkü insanın kendini gerçekleştirme yolculuğu bireysel görünse de, aslında başkalarının varlığıyla derinleşir.
Hakikat yalnızca içimizde değildir; aramızdadır da.
Bir bakışta, bir iyilikte, bir itirazda, bir susuşta, bir vicdanın sesinde…
Öyleyse bugün yalnızca uyanmayalım.
Bugünü fark edelim.
Neyi alışkanlıkla yaptığımızı, neyi gerçekten istediğimizi, hangi düşüncelerin bize ait olduğunu, hangi korkuların bizi yönettiğini ve hayatımızın hangi anlamın peşinden gittiğini bir kez daha soralım kendimize.
Çünkü bazı günler takvimde yalnızca bir tarihtir.
Bazı günler ise insanın kendisine yeniden döndüğü bir başlangıçtır.
Bugün, o başlangıçlardan biri olsun.
Güneş yüzünüze, umut yüreğinize, anlam yolunuza ışık olsun.
Selamla, bilinçle, farkındalıkla umutla ve erdemle...
Sîyâmettin Şentürk
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder